لیبل هلوگرام (Hologram Labels)

لیبل هلوگرام (Hologram Labels):

لیبل­های هولوگرام در چندین نوع موجود می­باشند. برخي از این نوع هولوگرام ها تصوير يا متن خاصي را در هنگام كنده شدن از خود به جاي مي گذارند، برخي بصورت طرحي از برچسب جدا شده و بر روي سطح قرار مي‌گيرند و برخي ديگر نيز بصورت چاپي و با رنگهاي مختلف بر روي سطح باقي مي مانند.

لیبل متالایز

metalize

این نوع لیبل مانند لیبل متال بوده با این تفاوت که براق‌تر از لیبل متال می‌باشد. این لیبل چسبندگی مناسب به روی فلز و شیشه و پلاستیک را دارا بوده و از خاصیت ضد آب و قابلیت شستشوی بسیار بالایی برخوردار است. کاربرد این لیبل به روی کالاهای صوتی-تصویری، لوازم‌خانگی و قطعات صنعتی است. ریبون مورد استفاده به روی این لیبل، رزین و سوپر رزین می‌باشد.

 

 

جنس لیبلتنوع جنستنوع چسبعمده مصرفویژگی
آلومینوممقاومهات ملتلوازم خانگی-صنایع خودروسازیقابلیت شستشو- چسبندگی بسیار بالا

 

لیبل تایوک (Tywac Label)

Tywacاین لیبل ها از الیاف مصنوعی و الیاف پارچه ای به صورت فشرده ساخته شده اند. نوع قابل پرینت آن عموما در دو مدل براق (stain) و معمولی (مات) می باشند. این لیبل داری چسب نمی باشد. در صنایع نساجی (بعنوان لیبل دستورالعمل شستشو)، خودروسازی،صنایع الکترونیکی و در سیم پیچی این نوع وسایل کاربرد زیادی دارد و به هیچ عنوان پاره نمی شود. ریبون مناسب برای چاپ گرفتن به روی این لیبل ریبون وکس رزین می‌باشد.

 

 

جنس لیبلتنوع جنستنوع چسبعمده مصرفویژگی
پارچهمعمولی- مقاوم———-صنایع نساجی- صنایع خودروسازیطول عمر بالا

لیبل پشت متال (Back Metal Label)

 backmetal

لیبل پشت متال (Back Metal Label):

این لیبل به دلیل براق بودن پشت آن به لیبل پشت متال معروف است. این نوع از لیبل بسیار پرچسب بوده و دارای خاصیت چسبندگی بسیار بالایی هستند که برای مصارف خاصی بکار برده می‌شوند. این لیبل ها را برای چسباندن به روی سطوح چرب و روغنی (جاهایی که به روغن آغشته می‌باشد) و نیز به روی تایر بکار برده می‌شوند. بهترین نوع آن تولید شرکت Fasson آمریکا می‌باشد. ریبون مورد استفاده به روی این لیبل، رزین و سوپر رزین می‌باشد.

 

 

جنس لیبلتنوع جنستنوع چسبعمده مصرفویژگی
آلومینوممقاومهات ملتصنایع خودروسازی-صنایع غذاییطول عمر بالا- چسبندگی بسیار بالا

پرینترهای لیبلی حرارتی مستقیم در مقایسه با حرارتی

مردم اغلب در مورد انتخاب پرینترهای لیبلی حرارتی مستقیم در مقایسه با حرارتی دچار سردرگمی می‌شوند و نمی‌دانند کدام بهتر است، درصورتی‌که امروزه بیشتر پرینترها دوگانه هستند و شامل هر دو نوع حرارتی مستقیم و حرارتی می‌باشد. هرچند برخی ترجیح به خرید حرارتی مستقیم دارند.

بیشتر بخوانیدپرینترهای لیبلی حرارتی مستقیم در مقایسه با حرارتی

لیبل ها (برچسب ها)

asset

وقتی ما درمورد برچسب ها صحبت می کنیم، منظورمان وسیله های چسبناکی است که درآن به عنوان استاندارد استفاده می شود.تمام برچسب ها قسمت چسبناکی دارند که به صورت مستقیم به اقــلام دارای ارزش چسبانده می شوند.برچسب ها به علت سادگی طرح و پرینتشان و همینطور به آسانی چسباندشان به اقلام بسیار رایج هستند. همچنین برچسب ها دارای دامنه گسترده ای از انواع سایزها و میـــزان چسبناکی هستند که به راحتی بر روی هر وسیله ای در هر محیطی چسبانده می شوند.

انتخاب نوار برای پرینت لیبل ارسال حرارتی

با انتخاب نوع درست ریبون حرارتی برای پرینتر تخصصی شما، می‌توانید از کیفیت و دوام کارتان آسوده‌خاطر شوید.

سه نوع ریبون لیبل حرارتی وجود دارد: ریبون مومی، رزین و ریبون تمام رزین.

در این بخش شما می‌توانید اطلاعات لازم برای انتخاب هر یک از این ریبونها را به دست آورید.

بیشتر بخوانیدانتخاب نوار برای پرینت لیبل ارسال حرارتی

تاریخچه بارکد

در حالي که ممکن است چنين به نظر برسد که بارکد ها هميشه با ما بوده اند ، اما بارکد ها تا دهه ي 1970 کاربردي نداشتند . تا اينکه در سال 1974 اولين اسکنر (بارکد خوان) ساخته شد و اولين محصول بارکد گذاري شد .

ايده استفاده از بارکد به مدتي قبل برمي گردد ، در سال 1932 والاس فلينت پيشنهاد داد که براي کنترل خرده فروشي ها مي توان از يک سيستم اتوماسيون استفاده نمود ، در حالي که فکر و ايده او در آن زمان قابل انجام نبود اما او ايده اش را در حرفه ي خود پي گيري کرد . فلينت آدمي خسيس و صاحب يک فروشگاه زنجيره اي مواد غدايي بود . ايده هاي او در حدود 40 سال بعد منجر به توسعه کدUPC شد
طي دهه ي 40 ، 50 و 60 چندين نمونه کد مختلف از جمله bull’s eye , numeral و چند نمونه ديگر توسعه پيدا کرد ، تعداد زيادي از نرم افزاهاي جزئي باعث توسعه بارکد شدند و کاربرد آن در صنعت رونق بيشتري يافت.

 

اولين کاربرد بارکدها

در سال 1948 صاحب يک فروشگاه زنجيره اي مواد غدايي تقاضايي بري تحقيق در مورد روشي خودکار جهت خواندن اطلاعات کالاها موقع فروش ، به موسسه Drexel داد . برنارد سيلور و نورمن جوزف مسئول پي گيري اين پروژه شدند . نورمن ابتدا جوهر حساس به نور را پيشنهاد داد که در عمل مقبول نيفتاد . در 20 اکتبر 1949 آنها موفق به ساخت يک نمونه عملي شدند و نام اختراع شان را “شناسايي محصول به کمک الگوهاي شناساننده کوچک ” نهادند و در 7 اکتبر 1952 محصولشان را با نام “روش ها و دستگاه هاي شناسايي” تحت شماره 2.612.994 در ليست اختراعات آمريکا به ثبت رساندند . تلاش آنها براي ساخت يک سيستم عملي در دهه ي 1960 شدت بيشتري گرفت.

 

اولين کاربرد تجاري بارکد
اولين کاربرد تجاري بارکد در سال 1966 بود
.
در سال 1932 گروهی از فارغ التحصیلان مدرسه مدیریت بازرگانی دانشگاه هاروارد به سرپرستی Wallace Flint کار بر روی پروژه جاه طلبانه ای را شروع کردند که سرآغازی بر استاندارد بارکد و سیستمهای مربوط به آن گردید. این پروژه به مشتریان پیشنهاد می کرد تا کالای مورد نظرشان را با برداشتن کارتهای سوراخ شده ای مرتبط به آن کالا از درون کاتالوگ انتخاب کنند. این کارتهای سوراخ شده سپس به کارمندی داده میشد تا برای خواندن، آنرا درون دستگاه “کارت ریدر” Card Reader قرار دهد. در مرحله بعد سیستم بصورت اتومات کالای مربوطه را از انبار مستقیماً به باجه خروجی فروشگاه میفرستاد تا خریدار پس از پرداخت پول، کالا را دریافت کند. در مراحل بعدی با گسترش سیستم، نحوه دریافت وجه، تحویل کالا و رسید به مشتری و … پیشرفت کرده و به مرحله ای رسیدند که اکنون توسط دستگاه های “بارکد ریدر” Barcode Reader به راحتی عمل تحویل کالا و سپس پرداخت وجه صورت میپذیرد و همچنین هیچ کالایی را نمی توان بدون کم کردن از موجودی انبار فروشگاه از آن خارج کرد، لذا جلوی سرقت کالا تا اندازه زیادی گرفته می شود.
بارکدهای مدرن امروزی از سال 1948 توسعه یافتند. برنارد سیلور، از فارغ التحصیلان موسسه ی تکنولوژی درکسل در فیلادلفیا (Drexel Institute of Technology in Philadelphia) بطور اتفاقی شنید که رییس یک فروشگاه زنجیره ای مواد غذاییمحلی از یکی از روسای دانشگاه میخواهد تا متعهد شود که سیستمی را ایجاد کند تا بطور اتومات اطلاعات کالا را در مرحله بازرسی و “چک اوت” Checkout بخواند. سیلور آنچه را شنیده بود به دوستش نورمن جوزف وودلند Norman Joseph Woodland گفت. نورمن بیست وهفت ساله فارغ التحصیل درکسل و معلم آنجا بود. نورمن شیفته این مشکل شد و شروع به کار روی این مسئله کرد.
اولین ایده ی نورمن استفاده از طرحهایی از جوهری مخصوص بود که زیر نور فرا بنفش بدرخشد. آندو دستگاهی را ساختند که که کار میکرد ولی مشکل این بود که جوهر آن ثبات لازم را نداشت و چاپ طرحواره روی کالا بسیار گران تمام میشد. وودلند معتقد بود که ایده اش جواب خواهد داد. او از محل سهام چند فروشگاه مقداری عایدی داشت، لذا کار تدریس را رها کرد و به آپارتمان پدربزرگش در فلوریدا رفت تا برای حل این مشکل فراغت بیشتری داشته باشد.
در بیستم اکتبر 1949 وودلند و سیلور فرم ثبت اختراعی را تحت عنوان ” طبقه بندی لوازم و روش انجام آن” را پر کردند. آنها اختراعشان را بصورت ” هنر طبقه بندی کالا …از طریق شناسایی طرحواره” توصیف نمودند.

تاریخچه سیستمهای بارکد، بارکد ابداعی توسط وودلند و سیلور را بشکل یک “دایره هدف” یا Bull’s Eye توصیف میکند که متشکل از دایره های هم مرکز بود. درحالیکه وودلند و سیلور چنین نمادی را ایجاد کردند، نماد اولیه بشکل یک خط مستقیم مشابه بار کدهای 1D امروزی توصیف گردید.

سرانجام نماد بارکد با طرح چهار خط سفید در یک زمینه تیره شکل گرفت. اولین خط بعنوان خط مبنا و موقعیت سه خط باقیمانده نسبت به خط اول تعیین می شدند. اطلاعات مربوط به یک کالا با حضور یا عدم حضور یکی یا چند تا از خطوط کد بندی میشد که اجازه میداد هفت دسته مختلف از کالا ایجاد شود. بهرحال مخترعان این روش فهمیدند که با افزودن تعداد خطوط میتوان کالاهای بیشتری را کلاسه بندی کرد. مثلاً با ده خط تا 1023 کالا می توانست کد گذاری شود. درخواست حق ثبت اختراع وودلند و سیلور در هفتم اکتبر 1952 به شماره 2612994 در آمریکا به ثبت رسید.

در سال 1962 سیلور در سن 38 سالگی قبل از اینکه کاربرد تجاری باکد را ببیند درگذشت. در سال 1992 وودلند مدال ملی تکنولوژی را از دست رییس جمهور جورج بوش دریافت کرد. این دو مرد پول زیادی بابت ایده خلاقانه خود که شروعی بر تجارت بیلیون دلاری بود دریافت نکردند.

بارکد تا سال 1966 تجاری نشد. انجمن ملی زنجیره مواد غذایی (NAFC) در این سال از سازندگان تجهیزات درخواست کرد تا سیستمی را طراحی کنند که به پروسه دریافت کالا و پرداخت پول (Checkout) شتاب بیشتری دهد. در 1967 شرکت RCA (Radio Corporation of America) اولین سیستم اسکن را در فروشگاه کروگر Kroger در سین سیناتی نصب کرد. کد محصولات توسط “بارکدهای دایره هدف” مشخص میشدند که مجموعه ای از خطوط (یا بارهای bars) دایره ای هم مرکز با عرضهای متفاوت بودند. این بارکدها روی محصول پرینت نمی شدند بلکه بصورت لیبل توسط کارمندان کروگر روی کالا نصب می گردید. اما مشکلاتی برای کد موسوم به RCA/Kroger وجود داشت. در این هنگام نیاز به ارائه استانداردی بود تا تمام تولید کنندگان و فروشندگان محصولات غذایی به آن تجهیز شده و بطور یکسان مورد استفاده قرار گیرد.

یکی از اولین طرح‌های آنها این بود که از رمز مورس که چاپ شده و به صورت عمودی دراز شده است استفاده کنند که به صورت ریبونهای باریک و پهن نشان داده می‌شود. بعدا آنها به استفاده از بارکد از نوع دایره‌های هم مرکز (bulls-eye) معطوف شدند. آن دو در ۲۰ اکتبر ۱۹۴۹ اختراعشان را با عنوان «Classifying Apparatus & Method» در اختراعات آمریکا به ثبت رساندند. اختراع در ۷ اکتبر ۱۹۵۲ منتشر شد. اولین بارکد خوان در سال۱۹۵۲ ساخته شد و شامل یک لامپ ۵۰۰ واتی و یک لوله خلأ تشدیدکننده نور بود که توسط شرکت RCA برای موسیقی فیلم ساخته شده بود (به صورت نور روی فیلم نوشته می‌شد) دستگاه خیلی قابل استفاده نبود (دستگاه به سادگی یک نوسان نما بود، و لامپ ۵۰۰ وات تقریبا کاغذ اولین نمونه بارکد را سوزاند) و برای مصرف تولید نشد. در ۱۹۶۲ آنها اختراع را به شرکت Philco فروختند که آن شرکت نیز بعدا آن را به شرکت RCA فروخت. پیشرفت لیزر باعث شد که بارکدخوان‌ها خیلی ارزان‌تر ساخته شوند و پیشرفت مدارات مجتمع (IC) رمزگشایی بارکد خوانده شده را ممکن ساخت. متاسفانه سیلور در ۱۹۶۳ در سن ۳۸ سالگی درگذشت؛ قبل از اینکه چیزی از اختراع حاصل شود. در ۱۹۷۲ یک فروشگاه در شهر Cincinnati با استفاده از یک بارکدخوان از نوع دایره‌های هم مرکز (bull-eye) با کمک شرکت RCA آزمایشی را انجام داد. اما بارکدهای دایره‌های هم مرکز به آسانی هنگام چاپ کثیف می‌شدند و خیلی موفق نبودند. در این مدت وودلند در IBM بارکد خطی را به وجود می‌آورد که در ۳ آوریل ۱۹۷۳ به عنوان کد محصول جهانی (UniversalProduct Code) انتخاب شد. در ۲۶ ژوئن ۱۹۷۴، در سوپرمارکت Marsh در ایالت Ohio شهر Troy اولین محصول فروشگاه (یک بسته آدامس) به وسیله یک دستگاه بارکدخوان فروخته شد. (این بسته آدامس حالا در موزه Smithsonian تاریخ آمریکا موجود است)
درسال ۱۹۹۲ مدال ملی تکنولوژی توسط رییس‌جمهور به وودلند اهدا شد.

هر چند وقت یک بار لازم است هد چاپگر بارکدم را تمیز کنم؟

به‌طور حتم تمیز کردن مکرر هد چاپگر بارکد  یکی از روش‌های افزایش عمر آن است. به‌طور کل برگ خریدهای زیادی بر روی چاپگرهای بارکد تأثیر می‌گذارند. مثل تنظیمات گرما، فشار هد، ضخامت کاغذ و حتی جنس لیبل مورد استفاده؛ اما درهرحال تمیز کردن مکرر هد پرینتر کمک زیادی به افزایش طول عمر آن می‌کند.

بیشتر بخوانیدهر چند وقت یک بار لازم است هد چاپگر بارکدم را تمیز کنم؟

لیبل حرارتی (Thermal Label)

thermal

لیبل حرارتی (Thermal Label):

جنس لیبل حرارتی بسیار شبیه به لیبل کاغذی می‌باشد. این لیبل ها را می‌توان بدون استفاده از ریبون و با استفاده از لیبل پرینترهای حرارتی (پرینترهایی که با روش انتقال گرما کار می‌کنند) چاپ گرفت. البته شایان‌ذکر است که متنی که به این صورت چاپ می‌شود معمولاً در مقایسه با متنی که با استفاده از ریبون چاپ می‌شود کم‌رنگ‌تر و دارای ماندگاری پایین‌تری می‌باشد و پس از مدتی کاملاً کم‌رنگ شده و پاک می‌شود. در برابر گرما و نور مستقیم خورشید آسیب‌پذیر بوده و لیبل سیاه‌رنگ می‌شود و خوانایی خود را از دست می‌دهند. از مزیت‌های این لیبل می‌توان به قیمت و هزینه‌ی چاپ پایین اشاره نمود. به روی این لیبل می‌توان با استفاده از ریبون وکس هم چاپ نمود که در این صورت از مقاومت و ماندگاری بسیار بالایی برخوردار می‌شود.

 

جنس لیبلتنوع جنستنوع چسبعمده مصرفویژگی
کاغذمقاوم- معمولیآکرونال- هات ملتفروشگاه های پوشاکعدم نیاز به ریبون جهت چاپ