موارد استفاده از بارکد و بارکد خوان

بارکد تقریباً در تمام بخش‌های زندگی ما وجود دارد، در سوپرمارکت‌ها، بیمارستان‌ها  و حتی در خانه خودمان!

بارکد تقریباً به‌عنوان بخشی از زندگی روزمره ما موردقبول همه قرارگرفته اما واقعاً بارکد چیست و چه چیزی را نمایش می‌دهد؟

بارکد در شکل‌های مختلف ارائه می‌شود که ساده‌ترین نوع آن را حتماً در فروشگاه‌ها و یا سوپرمارکت‌ها دیده‌اید.

اما استانداردهای دیگر بارکد هم وجود دارد که در صنایع مختلف استفاده می‌شود مثل: مراکز درمانی، کارخانه‌های صنعتی و … که تمام این‌ها نحوه کدگذاری (Symbology) منحصربه‌فرد برای خود را دارند که غیرقابل تغییر هستند. حال این سؤال پیش می‌آید که چرا این‌همه کدهای متفاوت وجود دارد؟ این سؤال به‌سادگی قابل جواب گوئی است چراکه Symbology های مختلف برای حل مشکلات صنایع گوناگون به وجود آمده‌اند.

 بارکدها چگونه خوانده می‌شوند:

بارکدها با کشیده شدن تابش کوچکی از نور روی کد چاپ‌شده قابل‌خواندن هستند. چشمان شما تنها خط قرمزی از نور را می‌بیند که از بارکد خوان تابیده می‌شود. اما چه اتفاقی در تابش و بازتاب آن نور قرمز می افتد؟ قطعه‌ای در بارکد خوان بازتاب نور را دریافت کرده و آن را به سیگنال‌های الکتریکی تبدیل می‌کند. منبع تابش لیزر شروع به خواندن فضای خالی قبل از اولین خط مشکی می‌کند و این کار را تا انتهای کد انجام می‌دهد -اگر بارکد دارای این فضای خالی معین در ابتدا و انتهای خود نباشد قابل‌خواندن نیست که به این فضاها Quiet Zone می گوئیم- هر چه کد ما طولانی‌تر باشد تعداد ریبون های ما نیز بیشتر خواهد بود و هر چه تعداد ریبون های ما بیشتر باشد باید ارتفاع ریبون ها نیز بیشتر شود تا کد به‌راحتی قابل‌خواندن باشد.

به‌طورکلی سه مدل بارکد خوان وجود دارد: ثابت، بارکد خوان‌های سیار دسته‌ای و بارکد خوان‌های سیار بی‌سیم


بارکد خوان چگونه کار می‌کند:

پایه هر دستگاه بارکد خوان یک اسکن‌کننده، یک رمزگشاینده و یک کابل ارتباطی میان کامپیوتر و دستگاه بارکد خوان می‌باشد.

وظیفه اسکن‌کننده این است که کد را اسکن کرده و داده‌های خروجی الکتریکی ایجاد نماید که داده‌ها با ریبون های مشکی و فاصله بین آن‌ها مرتبط است. این داده‌های الکتریکی سپس توسط رمزگشا آنالیز شده و بر اساس نوع کدگذاری و محتوی کد به‌صورت متعارف کامپیوتری (شامل حروف – اعداد و یا علامت‌های دیگر استاندارد مثل ” – ” و ”. ” و …) نمایش داده می‌شود.

همچنین اسکن‌کننده‌ها می‌توانند که این رمزگشا را به‌صورت داخلی داشته باشند و یا کدها را به‌صورت رمزگشایی نشده در خود نگهداری کنند که در این حالت احتیاج به‌وسیله ای دیگر دارند که به آن رابط یا Wedge می‌گوییم. در این حالت کدها به‌محض اتصال به این رابط توسط رابط رمزگشایی می‌شوند و به مکان موردنظر ما (برای مثال بانک داده‌ها) منتقل می‌شوند.